วันจันทร์ที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2553

บทสวดและคำแปล พระวินัย

DSC08302 

พระวินัย

        ยันเตนะ  ภะคะวะตา ชานะตา  ปัสสะตา  อะระหะตา  สัมมาสัม-
พุทเธนะ ปะฐะมัง  ปาราชิกัง  กัตกะ  ปัญญัตตันติ ฯ  เวสาลิยัง  ปัญญัต-
ตันติ ฯ  กัง  อารัพภาติ ฯ สุทินนัง  กะลันทะปุตตัง  อารัพภาติ ฯ  กิสมิง
วัตถุสมินติ ฯ สุทินโน กะลันทะปุตโต  ปุราณะทุติยิกายะ  เมถุนัง
ธัมมัง  ปะฏิเสวิ  ตัสมิง  วัตถุสมินติ ฯ
        เตนะ สะมะเยนะ พุทโธ  ภะคะวา เวรัญชายัง  วิหะระติ
นะเฬรุปุริมันทะมูเล  มะหะตา ภิกขุสังเฆนะ  สัทธิง ปัยจะมัตเตหิ
ภิกขุสะเตหิ ฯ
         อัสโสสิ  โข เวรัญโช  พราหมะโณ  สะมะโณ  ขะลุ  โภ โคตะโม
สักยะปุตโต  สักยะกุลา  ปัพพะชิโต  เวรัญชายัง  วิหะระติ  นะเฬรุปุจิมัน-
ทะมูเล มะหะตา  ภิกขุสังเฆนะ  สัทธิ  ปัญจะมัตเตหิ  ภิกขุสะเตหิ ฯ
       ตังโข  ปะนะ  ภะวันตัง  โคตะนัง  เอวัง  กัลยาโณ กิตติสัทโท
อัพภุคคะโต  อิติปิ  โส  ภะคะวา  อะระหัง  สัมมาสัมพุทโธ  วิชชาจะระ-
ณะสัมปันโน  สุคะโต  โลกะวิทู  อะนุตตะโร  ปุริสะทัมมะสาระถิ
สัตถา  เทวะมะนุสสานัง  พุทโธ  ภะคะวาติ ฯ
        โส อิมัง  โลกัง  สะเทวะกัง  สะมาระกัง   สะพรัหมะกัง  สัสสะ-
มะณะพราหมะณิง  ปะชัง  สะเทวะมะนุสสัง  สะยัง  อะภิญญา สัจฉิกัตวา
ปะเวเทติ  โส ธัมมัง  เทเสติ  อาทิกัลยาณัง  มัชเฌกัลยาณัง  ปะริโย
สานะกัลยาณัง  สาตถัง  สะพยัญชะนัง  เกวะละปะริปุณณัง  ปะริสุทธัง
พรัหมะจะริยัง  ปะกาเสติ ฯ
        สาธุ โข  ปะนะ ตะถารูปานัง  อะระหะตัง  ทัสสะนัง  โหตีติ ฯ

คำแปล พระวินัย

    ถามว่า         พระผู้มีพระภาคเจ้าอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น  ทรงบัญญัติปฐมปาราชิก ณ.ที่ไหน

   ตอบว่า         ณ กรุงเวสาลี

  ถามว่า          ทรงปรารภถึงใคร

ตอบว่า          ทรางปรารภถึงพระสุทิน กลันทบุตร

ถามว่า          ในเพราะเรื่องอะไร

ตอบว่า           ในเพราะเรื่องที่พระสุทิน กลันทบุตร เสพเมถุนธรรมกับภรรยาตน

             สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า เสด็จประทับ ณ โคนต้นสะเดาที่นเรฬุยักษ์สิงอยู่  พร้อมกับหมู่ภิกษุมาก  ประมาณ ๕๐๐ รูป  เวรัญชพราหมณ์ได้สดับแล้วว่า  ข่าวว่าพระสมณโคดมศากยบุตร  เสด็จออกผนวชจากศากยะสกุล  ประทับ ณ โคนต้นสะเดาที่เรฬุยักษ์สิงอยู่ กับหมู่ภิกษุมาก  ประมาณ ๕ ๐๐ รูป

               ก็กิตติศัพท์อันงดงาม  ของพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้โตตะมะ  ฟุ้งขจรไปดังนี้ว่า  แม้เพราะเหตุนี้  พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น  เป็นพระอรหันต์ (ผู้ไกลจากกิเลส)  ตรัสรู้เองโดยชอบ  มีความรู้และความประพฤติเพรียบพร้อม  เป็นผู้เสด็จไปดีแล้ว  ผู้รู้จักโลก เป็นสารถีฝึกคนที่ควรฝึกได้ชั้นยอด  เป็นศาสดาของเหล่าเทวดาและมวลมนุษย์ผู้ตื่น เป็นผู้มีโชค ดังนี้

              พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์องค์นั้น  กระทำให้แจ้งด้วยพระปัญญาอันยิ่งแล้ว  สอนโลกนี้ กับทั้งเทวดา  มาร พรหม  หมู่สัตว์ พร้อมทั้งสมณพรหมณ์  และเวดามนุษย์ให้รู้ตาม  พระองค์นั้น  ทรงแสดงธรรมไปเราะในเบื้องต้น  ไพเราะในท่ามกลาง ไพเราะในเวลาจบ  ทรงประกาศพรหมจรรย์  พร้อมทั้งอรรถ  พยัญชนะ  บริสุทธิ์บริบูรณ์สิ้นเชิง  ก็การได้ทัศนาเหล่าพระอรหันต์ผู้เป็นเช่นนั้นเป็นการดีแล

วัดพุทธบูชา บางมด ทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร ~ สวดมนต์วัดพุทธบูชา

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

ภาพงานบุญ










india2553

dj100.25พาเที่ยวอินเดีย



หลวงพ่อพุทธเมตตาที่พุทธคยา

DSC08813 

 
Design by Wordpress Templates | Bloggerized by Free Blogger Templates | Web Hosting Comparisons